Dotyczy: wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych

Na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity^- Dz., U. z 2000 r.^ Nr 98^_poz, 1071 ze zm.) w załączeniu przesyłam wniosek / Adresat znany redakcji /…………..z dnia 25 marca 2011 r., celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością.

Pan /Adresat znany redakcji/ powyższym wnioskiem wystąpił do Ministra Obrony Narodowej o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych WBE w Warszawie wydanych po 1 lipca 2004 r.

Niniejsza sprawa jest z zakresu ubezpieczenia społecznego i nie podlega merytorycznemu badaniu przez Ministra Obrony Narodowej, który nie jest organem właściwym w zakresie zaopatrzenia emerytalnego.

Zgodnie z art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jednolity - Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 ze zm.) od decyzji organu emerytalnego przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, a więc do właściwego sądu powszechnego.

Natomiast w myśl postanowień art. 32 ust. 1 ustawy - prawo do świadczeń pieniężnych z tytułu zaopatrzenia emerytalnego lub ich wysokość ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej albo z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji w tej sprawie zostaną przedstawione istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne albo ujawnione dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, a mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość.

Jednocześnie art. 32 ust. 2 ustawy wyraźnie wskazuje, że decyzje ostateczne, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego sądu, mogą być z urzędu przez właściwy organ emerytalny zmienione, uchylone lub unieważnione na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Przepis ten dopuszcza możliwość stosowania trybów nadzwyczajnych procedury postępowania administracyjnej, wobec decyzji emerytalnych wydawanych na podstawie przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych. Norma ta jednak wyraźnie precyzuje, który organ jest w tych kwestiach właściwy. Tym organem w zakresie trybów nadzwyczajnych, co do zasad przewidzianych w kpa, jest wojskowy organ emerytalny.

Zgodnie z § 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2004 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organów w sprawach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy zawodowych oraz uprawnionych członków ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 67 poz. 618 z późn. zm.), wojskowym organem właściwym do ustalania prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia oraz ich wypłaty jest dyrektor wojskowego biura emerytalnego. Natomiast właściwość organu emerytalnego ustala się według miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do zaopatrzenia emerytalnego.

W świetle powyższego organem właściwym do rozpatrzenia wniosku zainteresowanego jest Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Warszawie.

Zgodnie z przepisem art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego organy administracji publicznej są obowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Organ administracji publicznej jest zatem obowiązany dokonać oceny podania strony również pod kątem swojej właściwości w sprawie będącej przedmiotem żądania. W przypadku gdy organ, do którego wniesiono wniosek(podanie), uzna się za niewłaściwy (rzeczowo, miejscowo, instancyjnie) do załatwienia tej sprawy w formie decyzji, wówczas jest obowiązany do niezwłocznego przekazania podania do organu właściwego.

W świetle - obowiązującego od dnia 11 kwietnia 2011 r. - zapisu art. 65 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego - jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie (wniosek) wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie.

Zał.: wniosek 1 na 5 ark. + koperta (pismo wch nr 4375/DSS z dnia 13.04.2011 r.) - tylko adresat

E.P. tel.(022) 68-74-416

dnia 18.04.201 Ir.

U:\poslanowienia o praekazaniu wg wiaściwoścfiToczka Marek WBE \V-wa.tioc

DYREKTOR
WOJSKOWEGO BIURA EMERYTALNEGO                       Warszawa, dnia 26.04.2011 r.

ul. Złota 5 00-909 WARSZAWA

EWU 30050/1

Pan

/Adresat znany redakcji/

_____________________________ DECYZJA __________________________________ ₅

Na podstawie art. 31 i art. 32 ust 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 z późn. zm.) w związku z art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu wniosku z dnia 25 marca 2011 r. odmawiam stwierdzenia nieważności decyzji wydanych po 1 lipca 2004 r.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca powołując się na art. 156 k.p.a. występuje o stwierdzenie nieważności decyzji waloryzacyjnych wydanych po dniu 1 lipca 2004 r. przez tutejszy organ emerytalno-rentowy argumentując, że zostały one wydane z rażącym naruszeniem prawa.

Zgodnie z art. 32 ust. 2 w/wym. ustawy decyzje ostateczne, od których nie zostało wniesione odwołanie do właściwego sądu, mogą być z urzędu przez wojskowy organ emerytalny zmienione, uchylone lub unieważnione, na zasadach określonych w przepisach k.p.a. Tym samym wniosek winien być rozpatrzony na podstawie art. 32 ust. 2 powołanej wojskowej ustawy emerytalnej, albowiem stanowi on samodzielną podstawę prawną do unieważnienia decyzji.

Jak wynika z powyższego organ emerytalny może unieważnić decyzje ostateczne z urzędu. Oznacza to tym samym, że wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji wadliwych na wniosek może odbyć się w ramach ponownego ustalenia, tj. w oparciu o art. 32 ust. 1 w/wym. ustawy.

Ustawą z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.) wprowadzono nowe zasady ustalania uposażeń żołnierzy zawodowych.

Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 powołanej wyżej ustawy uposażenie żołnierzy zawodowych składa się z uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia. Natomiast z treści art. 78 ust. 1 tej ustawy wynika, że wysokość tego uposażenia jest uzależniona od grupy uposażenia, do którego zostało zaszeregowane zajmowane przez niego stanowisko służbowe. Uregulowanie to objęło żołnierzy zawodowych będących w służbie w dniu wejścia w życie nowych przepisów, tj. w dniu 1 lipca 2004 r.    i wyznaczonych na stanowiska służbowe

0 określonych stopniach etatowych.

Reasumując, stwierdzić należy, że ustalenie podstawy wymiaru świadczeń emerytalno-rentowych przy uwzględnieniu nowych stawek uposażenia zasadniczego dotyczy żołnierzy, którzy stali się emerytami po dniu 1 lipca 2004 r. Nowe przepisy nie miały natomiast zastosowania w stosunku do osób, które uzyskały prawo do emerytury lub renty przed dniem 1 lipca 2004 r.

Weryfikacja decyzji wydanych po 1 lipca 2004 r. nie prowadzi do ustalenia podstaw do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Tym samym brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności tych decyzji z urzędu. Natomiast sposób ustalania podstawy wymiaru emerytury lub renty inwalidzkiej dla osób będących na zaopatrzeniu emerytalno-rentowym przed dniem

1 lipca 2004 r.    jest właściwy i nie stwierdzono rażącego naruszenia prawa, które jest
przesłanką do zastosowania art. 156 k.p.a.

Tak więc decyzje waloryzacyjne wydane po 1 lipca 2004 r. nie mogą być wyeliminowane z obrotu prawnego z formalnego punktu widzenia — na wniosek, a jednocześnie nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności tych decyzji z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.

POUCZENIE

Od mniejszej decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania do Sądu Okręgowego w Warszawie XIV Wydziału Ubezpieczeń Społecznych, Al. Solidarności 127 w terminie miesiąca od daty doręczenia.

Z upoważnienia

Dyrektora

wojskowego biura Emerytalnego

mgr. Piotr Kryszak

Zastępca dyrektora     -.WBE