Pozwany  Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego

 

Wrocław 05.05.2011 r.

 

 

SĄD OKRĘGOWY we Wrocławiu

                                                           

                                   IX  WYDZIAŁ UBEZPIECZEŃ                                           

                                                         SPOŁECZNYCH

Ul. Joanitów 14

50-526 Wrocław

 

                                              

                                                  Powód: Romuald Soszyński

                                                            51-149 WROCŁAW

                                                             Ul. Koszarowa 56/6

 

                                                Pozwany: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego

                                                               We Wrocławiu

 

Nr świadczenia EWU – 7343/1                                                    

                                         

                                              WNIOSEK

Wnoszę o wydanie  klauzuli  wykonalności dla wydanych wyroków o sygn. akt: IX1U 156/09 z dnia 27 lutego 20009r. uprawomocnionego wyrokiem  Sądu Apelacyjnego z dnia 29 maja 2009r. o sygn. akt: III AUa 664/09 oraz wyroku wydanego dnia 22 grudnia 2010r., o sygn. akt  IXU-1545/2009, uprawomocnionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 1 czerwca 2010r., o sygn. akt: IX1Ua 361/10.

 

 

                                    UZASADNIENIE

 

Powyższe sprawy zostały rozstrzygnięte na korzyść Wojskowego Biura Emerytalnego we Wrocławiu, (dalej zwane WBE) które na podstawie wydanych na swoją korzyść wyroków i otrzymanych przez to Biuro tytułów wykonawczych uprawniających  do egzekucji jedynie w zakresie kosztów procesu, wyegzekwowało  zasądzone na moją niekorzyść koszty, w tym, w jednym (pierwszym) przypadku, z naruszeniem obowiązującego prawa, na całkowicie zbędnej drodze komorniczej.

WBE we Wrocławiu nie wykonuje jednakże swoich obowiązków, zgodnych z zasądzonymi na swoją korzyść wyroków w zakresie waloryzacji świadczeń, co w dalszym stopniu pogłębia moje ubożenie.               W piśmie z dnia 30 lipca 2010 r., w odmownej odpowiedzi, (zał. nr 1) Dyrektor WBE we Wrocławiu, na moje „Wezwanie do naprawienia szkody” (załącznik nr 2.), powołując się na uzyskane korzystne wyroki oddalające moje odwołania stwierdza że „(…) w tej sprawie mamy do czynienia z powagą rzeczy osądzonej” i co jest oczywiste, stwierdza też że: „Wojskowe Biuro Emerytalne we Wrocławiu, tak jak każdy organ administracji państwowej jest zobowiązane do poszanowania prawomocnych wyroków Sądów i jest ich treścią związany”.

Jak się okazuje, to według WBE wyroki Sądów są bezpośrednią przyczyną braku zastosowania obowiązującej i w stosunku do emerytów pobierających tak jak ja świadczenie, ustawy z dnia 11 września 2003 r., o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2003, Nr 179, poz. 1750), która weszła w życie z dniem 01 lipca 2004 r., w której to ustawie ustawodawca przepisami art. 160 punkt 1 dokonał zmiany brzmienia punktu 8 ust. 1 art. 3 wojskowej ustawy emerytalnej nadając nową treść w jego brzmieniu: ,,uposażenie-uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym i miesięczną równowartością dodatkowego uposażenia rocznego, należnych żołnierzowi zawodowemu stosownie do przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750).

Przepisy te zobowiązywały wojskowy organ emerytalny do wprowadzenia nowych stawek podstawy wymiaru emerytury obowiązujących od 01 lipca 2004 r. WBE zlekceważyło ustalenia tej ustawy i jak się okazuje, w podobny, lekceważący sposób, traktuje wyroki sądowe.

W związku z tymi wyrokami nie mogę też występować przed Sądami Pracy (podobno?) z takimi wnioskami jak:

 

1)    nakazanie Dyrektorowi WBE  we Wrocławiu dokonania waloryzacji mego świadczenia emerytalnego  według grupy zaszeregowania obowiązującej od 1 lipca  2004 r., tj. grupy uposażenia  G - 16, zamiast  dotychczas stosowanej U - 12 przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczenia w ramach dokonywanej waloryzacji. (Mimo obowiązujących ustaw)

2)    wypłacenie wraz z należnymi ustawowymi odsetkami kwot, które wynikają          z różnicy między waloryzacją  naliczoną od grupy uposażenia U – 12                     a waloryzacją która powinna być naliczona od grupy uposażenia  G – 16, zasądzenie od pozwanego kosztów sądowych wg norm przepisanych ( co z wielką skutecznością na podstawie wyroków uzyskuje pełnomocnik procesowy WBE).

Czyli, jak sugeruje WBE, nie mogę domagać się sprawiedliwości w tej kwestii, ale mogę i powinienem domagać się egzekucji wydanych już wyroków, bo jak stwierdza sam Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego we Wrocławiu „Wojskowe Biuro Emerytalne we Wrocławiu, tak jak każdy organ administracji państwowej jest zobowiązane do poszanowania prawomocnych wyroków Sądów i jest ich treścią związany”.

 

W związku z powyższym proszę o nadanie klauzuli wykonalności       w kwestii właściwej waloryzacji mego świadczenia (emerytury) w taki sposób by była to waloryzacja zgodna z wydanym wyrokiem, czyli zgodnie ze zmienionym „Na mocy art. 159 pkt 1 ustawy  o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj.Dz.U. z 2009 r. nr 153 poz.1227) nastąpiła zmiana zasad waloryzacji emerytur wojskowych określonych w art. 6 cytowanej wyżej ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r.”.  ( powyższy cytat jest zawarty w wydanym wyroku z dnia 1 czerwca 2010 r. przez Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, na str.5, akapit pierwszy)).

Poniżej przytaczam ten artykuł:

Art. 159. W ustawie z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 1994 r. Nr 10, poz. 36, z 1995 r. Nr 4, poz. 17, z 1996 r. Nr 1, poz. 1 oraz z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 944) wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 6 otrzymuje brzmienie:

"Art. 6. Emerytury i renty podlegają waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.";

         Uwypuklam ten artykuł, gdyż zgodnie z wyrokami powinien być podstawą do waloryzacji mojej emerytury, a jednak nie jest.

Ponieważ dyrektor WBE we Wrocławiu nie wykonał postanowień ustawy z dnia 11 września 2003 r., o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2003, Nr 179, poz. 1750), która weszła w życie z dniem 01 lipca 2004 r., to przynajmniej powinien poprawnie, czyli zgodnie z przepisami art.6, wykonywać waloryzację mego świadczenia. Waloryzacja ta powinna być oparta na postanowieniach Rozdziału 2 ustawy  o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz. U. z 2009 r. nr 153 poz.1227).

Ten powyżej wskazany artykuł jest ściśle powiązany z waloryzacją świadczeń czyli z Rozdziałem 2 - Waloryzacja świadczeń

Tymi artykułami (Art. 159 i Art. 6., na zasadach i w terminach przewidzianych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych."), WBE powinno uzasadniać swoje decyzje, bo  Sądy d/s ubezpieczeń potwierdziły to swymi wyrokami wydawanymi zgodnie z zapotrzebowaniem i na życzenie MON.  

Prawa emerytalne nabyłem decyzją administracyjną o ustaleniu emerytury wojskowej wydaną przez Wojskowe Biuro Emerytalne we Wrocławiu w dniu 13 września 1991 r. i z tego względu i od tego czasu posiadam status emeryta wojskowego. Zasady zmieniono Decyzją o rewaloryzacji emerytury wojskowej w oparciu o art.53 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 1994 r. Nr 10 poz. 36) Decyzja ta, zmniejszająca moje świadczenie do 75% podstawy wymiaru. Wynoszącej wówczas w moim przypadku 265,99% kwoty bazowej określonej w poprzednich decyzjach, obowiązuje od 1 marca 1994 r. Wojskowe Biuro Emerytalne we Wrocławiu ostateczną decyzją określiło wysokość podstawy emerytury i rozstrzygnęło w oparciu o przepisy Art. 6 ust. 1, 2 i 3 tej ustawy sposób waloryzacji świadczeń w oparciu o wzrost uposażenia żołnierzy zawodowych, pozostających w służbie i zajmujących analogiczne stanowiska, jak moje z okresu czynnej służby. Według przepisu Art. 110 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia, co oznacza, że dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego we Wrocławiu zobowiązany jest do przestrzegania norm w niej zawartych. Zatem zastosowanie w skarżonej decyzji cenowego sposobu waloryzacji świadczenia zrodził przesłankę do jej unieważnienia z przyczyn określonych w Art. 110 i Art. 156 § 1 punkt 3 kpa, ponieważ zastosowany sposób waloryzacji mojego świadczenia nie jest tożsamy z uposażeniowym sposobem ustalonym poprzez ostateczną decyzję (wydaną bez daty), a obowiązującą od 1 marca 1994 r. Wbrew temu Sąd Okręgowy wydał wyroki w tej sprawie dla mnie niekorzystne, którym muszę się podporządkować, ale i taki obowiązek został nałożony na WBE we Wrocławiu.  

Skoro tak, to mam kolejne pytania i wątpliwości: Dlaczego w takim razie WBE nie stosuje zasad tej ustawy FUS do waloryzacji mojej emerytury w całej rozciągłości właśnie w kwestii waloryzacji, tylko uzasadnia je art. 31 ustawy z dnia 19 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych (…)?? Czy to jest celowe działanie, czy brak znajomości ustaw, a być może szukanie wyjścia z kłopotliwej sytuacji w jakiej znalazło się WBE w wyniku wyroków?  Art. 31 dotyczy ustalanie prawa do zaopatrzenia emerytalnego a nie jego waloryzacji. (kopie decyzji z 2010 i 2011r. zał. nr 3).

Z WBE nie mogę uzyskać odpowiedzi na pytanie: na jakiej zasadzie obliczana jest kwota bazowa emerytury wojskowej?                    Z której to kwoty obecnie powinno mi przysługiwać pełne 250% (było 265,99%) emerytury brutto. Tak naliczano moją wysokość świadczenia w uprzednich decyzjach. (zał. nr 3) Teraz jest to niemożliwe, bo w wojskowej ustawie emerytalnej kwota bazowa nie jest obliczana tylko określa się podstawę wymiaru emerytury. Jest inaczej jak w ustawie FUS, w której emerytury oblicza się i waloryzuje na podstawie kwoty bazowej, Jak w takim razie powinno się realizować w/w wyroki w odniesieniu do waloryzacji określonej w ustawie FUS?  W 2010 roku kwota bazowa wg GUS wynosiła 2822,66 zł. Ta kwota pomnożona przez 250% daje 7056,65 zł podstawy wymiaru emerytury, która brutto powinna wynosić 75% tej kwoty czyli 5292,49 zł, a nie 4386,42 zł, jak jest w decyzji o waloryzacji mojej emerytury.                        

 

Oto artykuły, ustawy  o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz. U. z 2009 r. nr 153 poz.1227). FUS, które powinny obowiązywać na podstawie art.. 6 ustawy z dnia 19 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych (…), które na podstawie wydanych wyroków WBE jest zobowiązane przestrzegać :

Do waloryzacji podstawy wymiaru świadczenia są istotne artykuły zawarte w artykule 88, czyli w Rozdziale 2. Oto ten Rozdział:

Rozdział 2 - Waloryzacja świadczeń.

Art. 88.99) 1. Emerytury i renty podlegają corocznie waloryzacji od dnia 1 marca.( 99) W brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w odnośniku 27).( 27) Zdanie wstępne ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 191, poz. 1368), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2008 r).

2. Waloryzacja polega na pomnożeniu kwoty świadczenia i podstawy jego wymiaru przez wskaźnik waloryzacji.

3. Waloryzacji podlega kwota świadczenia i podstawa jego wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację.

4. Waloryzacja obejmuje emerytury i renty przyznane przed terminem waloryzacji.

Kolejne artykuły dotyczą sposobu realizacji i zasad ustalania przez GUS wysokości kwoty bazowej, która zgodnie z Rozdziałem 2, art. 88. ust. 3. powinna podlegać corocznej waloryzacji, czyli ustalona kwota bazowa oparta na wynikach ubiegłorocznych, podana przez Prezesa GUS, powinna zgodnie z art. 88 ust.2 zostać pomnożona przez wskaźnik waloryzacji obowiązujący w dniu 1 marca roku w którym przeprowadza się waloryzację.

Ten poniżej wskazany artykuł jest ściśle powiązany z waloryzacją świadczeń czyli z Rozdziałem 2 - Waloryzacja świadczeń, bo określa on podstawę wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację. Jeżeli by tak nie miało być, to po co Prezes GUS wydawał by komunikaty w tej sprawie?

Art. 94.103) 1. Prezes Głównego Urzędu Statystycznego ogłasza, w formie komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski":

1) w terminie do końca stycznia:

a) średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,

b) średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów

- w poprzednim roku kalendarzowym;

2) w terminie do 7 roboczego dnia lutego realny wzrost przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym.

(Uwaga: Art. 94 prawie tożsamy z art. Art. 20., niezbędnym przy ustalaniu podstawy wymiaru emerytury ,w ust.1. 2)  jest niezbędny przy waloryzowaniu podstawy wymiaru emerytury i dlatego został umieszczony w tym rozdziale, bo: Waloryzacji podlega kwota świadczenia i podstawa jego wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację).

Jako przykładem posłużę się komunikatami z roku 2011.

  • Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 stycznia 2011 r. w sprawie średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów w 2010 r.

Na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, z późn. zm.1)) ogłasza się, iż średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów w 2010 r. w stosunku do 2009 r. wyniósł 102,8 (wzrost cen o 2,8%).2) w terminie do 7 roboczego dnia lutego realny wzrost przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym.

  • Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. w sprawie realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w 2010 r. w stosunku do 2009 r.

Na podstawie art. 94 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 oraz z 2010 r. Nr 40, poz. 224) ogłasza się, iż realny wzrost przeciętnego wynagrodzenia w 2010 r. w stosunku do 2009 r. wyniósł 1,5 %.

Opublikowano w:
M.P. Nr 11, poz. 120

 

Stosowany przez WBE sposób „waloryzacji”, jest procederem oszukańczym!!! Nie zmienia się podstawy wymiaru zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.), tylko starą, niezmienioną od lat podstawę wymiaru świadczenia, mnoży się przez współczynnik waloryzacji, podobnie jak kwotę świadczenia, co nie zmienia  wysokości podstawy wymiaru świadczenia stosownie do ustaleń ustawowych, a jedynie stwarza pozory waloryzacji.    

 

Skoro podstawa wymiaru mojej emerytury przy jej ustalaniu wynosiła 2,66 średniej krajowej (kopie decyzji z 1992 i 1993 roku - zał.        nr 4), a ustawa FUS nie dopuszcza wyższej podstawy jak 2,5 tej średniej (tak niestety jest w ustawie: Rozdział 4 Podstawa wymiaru emerytur i rent

Art. 15. (….) 5. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie może być wyższy niż 250 %.).

Zgodnie z jej ustaleniami muszę darować te 0,16 średniej krajowej, mimo stwierdzenia zawartego w wyroku Sądu Apelacyjnego, zawartego w wyroku z dnia 1 czerwca 2010 r. (sygn. akt III A Ua 36/10 str. 4-5) następującej treści: „Nie można było zatem zasadnie twierdzić, iż spór dotyczył podstawy wymiaru świadczenia, gdyż ten parametr ustalany jest jednorazowo przy decyzji przyznającej emeryturę”. I dalej: Na mocy art.159 ust (brak w cytowanym fragmencie cyfry 1) ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. mr153, poz.1227) nastąpiła zmiana zasad waloryzacji(,,,,).

Jak widać z powyższego nastąpiła zmiana zasad waloryzacji, oraz  nastąpiła zmiana tego parametru ustalanego jednorazowo czyli w moim przypadku jest to dokładnie parametr  zmieniony  przez Art. 15. (….) 5. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie może być wyższy niż 250 %.).

Jako przykład podaję wskaźniki do waloryzacji w roku 2011:                  W bieżącym roku podstawa mojej emerytury powinna wynosić nie mniej jak średnia pensja krajowa 3224.98 X 2,5 = 8062,45 złotych, a nie 6029,87 zł jak to zrobiło WBE Tą cyfrę należy pomnożyć sobie przez 75% i otrzymujemy 6046.84 zł emerytury obliczonej na podstawie ubiegłorocznych danych, którą to wielkość należy pomnożyć przez wskaźnik waloryzacji obowiązujący od 1 marca bieżącego roku czyli zwaloryzować świadczenia zgodnie z

Art. 88.  ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.1)),

Art. 88 ust.3.  Waloryzacji podlega kwota świadczenia i podstawa jego wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację.

(6046.84 zł X 103,10% = 6415.70 złotych).

Od uzyskanej kwoty powinienem zapłacić podatek.. Takie obliczenie jest prawidłowe i zgodne z Ustawą a nie jak to wyliczyło WBE 4522,40 zł, z których po potrąceniu podatku dostaję 3698,30 zł.

Z tego wynika, że WBE okrada mnie co miesiąc na  kwotę 1’893,30  zł.  W skali roku jest to 22’719,60zł.

Moje roszczenia dotyczą lat 1999 – 2011 i można je okreslić w szczegółowych wyliczeniach opracowanych na podstawie Komunikatów GUS wydawanych na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.1)) ogłaszanych corocznie w sprawie przeciętnego wynagrodzenie w gospodarce narodowej. To jest jednakże rola WBE.

Reasumując:

Pomimo, że pozwany sprawę wygrał i wyegzekwował od powoda koszty zastępstwa procesowego na drodze komorniczej, w dalszym swoim postępowaniu nie zastosował się do wydanego przez Okręgowy Sąd Pracy oraz do wydanego (przegranego przez powoda) wyroku Sądu Apelacyjnego, który uznał wyrok Okręgowego Sądu Pracy za właściwy i przyznając rację pozwanemu zatwierdził tym samym właściwość w odniesieniu do powoda (i chyba /na pewno/ pozwanego), zmienionego Ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm.)), Art. 6. ustawy z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8 poz. 66 ze zm.), który brzmi: Emerytury i renty oraz podstawy ich wymiaru podlegają waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm.6)).

Po otrzymaniu prawomocnego wyroku pozwany wykonał tylko jego część, (egzekucję opłat od powoda na drodze komorniczej) natomiast w swoim dalszym postępowaniu, przy corocznym waloryzowaniu emerytury nie realizuje zgodnego z prawem (powaga rzeczy osądzonej) sposobu waloryzacji określonego w  ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm.6)).

    Skoro Emerytury i renty oraz podstawy ich wymiaru podlegają waloryzacji na zasadach i w terminach przewidzianych w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm.6)), z tym że: (…) , to w waloryzacji emerytur wojskowych powinna obowiązywać pełna treść w tym zakresie określona ustawą FUS., czyli waloryzacji powinna podlegać też co rocznie podstawa wymiaru emerytury w sposób określony ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm.6)). Czy jednak z powodu braku w obliczaniu emerytur wojskowych takiego parametru jak „kwota bazowa” jest to możliwe? To powinien określić Sąd Okręgowy.

Pozwany Dyrektor WBE nie waloryzuje mojej emerytury ani zgodnie z ustawą z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8 poz. 66 ze zm.), ani zgodnie z ustawą z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118, z późn. zm.6)).

Swoje decyzje w kwestii waloryzacji mojej  opiera o art.31 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r.nr 8, poz. 66 ze zm.), który nie odnosi się do waloryzacji świadczenia, nie zmieniając tym samym, wbrew obowiązującemu prawu, podstawy wymiaru mojej emerytury.

W związku z powyższym wnoszę jak we wstępie.

                                   ------------------------------

 

Szanowni koledzy (błogosławieni) taką, poprawioną wersję chcę oddać do sądu (jeszcze nie wysłałem).. Pozdrawiam „błogosławionych” ("Błogosławieni, którzy łakną sprawiedliwości" - fragment homilii wygłoszonej przez Jana Pawła II w czasie mszy odprawionej1 czerwca 1983 roku na wrocławskich Partynicach. Jak widać wszyscy emeryci, którzy łakną sprawiedliwości są błogosławieni. Tak zgodnie z obietnicą tytułuję naszych walczących). Pozdrawiam - Soszyński